Hoe mijn passie voor reizen is ontstaan Persoonlijk / Travel

Ik ben een dromer. Ik droom over de reizen die ik wil maken, en over de reizen die ik heb mogen maken. Ik denk graag terug aan die mooie reisherinneringen. Het moment dat mijn ouders mij om 4.00 ’s nachts uit het bed tilden om me achterin de auto te zetten. Een grote verre reis zou beginnen. Naar Duitsland of zelfs helemaal naar Oostenrijk. Wat voelde ik mij dan toch bofkont. 

Reizen is er bij mij met de paplepel ingegoten. Check deze foto hieronder maar. Vanaf een baby namen mijn ouders mij al op reis. We gingen kamperen. Ik, mijn broer en mijn ouders verbleven in de caravan. Een lekker klein hutje wat vroeger nog niet van alle luxe was voorzien. Links en rechts van de caravan lagen twee ‘grote’ bedden. Ik sliep samen met mijn broer rechts. Dat wij samen in één bed sliepen zorgde natuurlijk voor heel wat gekeet ’s avonds in de caravan. Wat hadden we toch een lol.

Vakantie4

De pret bij mij begon niet op de camping. Dit begon al in de auto om 4.00 ’s nachts. Ik staarde graag naar buiten. Vond alles leuk en spannend wat voorbij kwam. Ik wachtte op het grootte moment om de grens over te gaan. Helaas duurde dit best wel lang vanuit Bolsward, dus vaak tegen die tijd was ik al in slaap gevallen. Mijn moeder wist hoe spannend ik dat moment vond. Vaak zei ze dan even van: ‘jongens, we zijn in Duitsland’. Mijn oogjes sprongen dan open. Ik kreeg een kleine kriebel in mijn buik. Een kriebel die ik tot op de dag van vandaag nog heb wanneer ik de grens overga.

Eenmaal de grens over te zijn, werd het wachten op de bergen. Ook dat kon soms nog best wel lang duren. Wel zag je duidelijk dat je niet meer in Nederland was. De koeien waren niet zwart wit meer, maar bruin wit. Voor mij een belangrijk moment toen. Langzamerhand zag ik het landschap veranderen. Van kleine heuvels tot grotere. Uiteindelijk dan die grote bergen, waar ik intens van kon genieten als klein meisje op de achterbank. Stil kon ik ervan zijn.

De liefde voor bergen heb ik nog steeds. Op zulke momenten als je tussen de hoge bergen staat voel ik me erg klein en machteloos. Dit klinkt misschien negatief, maar het voelt juist positief. Het geeft een bepaalde rust. Een innerlijke rust. Gedachtes van dingen loslaten schieten door mijn hoofd. Het voelt fijn, heel fijn.

Toen ik eenmaal wat kon lezen zat ik graag met de atlas op schoot. Ik wou altijd weten hoe lang het rijden nog duurde. Met de atlas werd het me iets duidelijker. Hier zijn we nu, en naar dat rode plekje op de kaart daar moeten we heen. Simpel.

Vakantie5

Naast de atlas hadden we ook altijd de grote campinggids mee op reis. Mijn broer begon er doorheen te bladeren, op zoek naar een leuke camping. Dat wou ik natuurlijk ook doen. Dus voor we het wisten, hadden wij inbreng naar welke camping we gingen. Als er bij de camping maar een meer of een buitenzwembad was en normale zit wc’s, dan waren wij blij. Wat moesten we toch lachen altijd om het symbool van de hurktoiletten. Een hurktoilette was een no go.

Al deze momenten die ik beleefde in de auto, was het begin voor een grote passie. Een passie voor reizen.

Ik haal meer geluk uit reizen dan uit veel geld op de bank te hebben staan. Reisherinneringen hebben voor mij meer waarde dan nieuwe spullen. Ik voel me daarom ook een enorme bofkont dat mijn ouders mij al van jongs af aan mee namen op vakantie. (Bedankt pap en mam.) Eerst altijd drie weken lang in de zomervakantie kamperen. Daarna kwam er ook de wintersport bij. Later werd het nog gekker want ook de mei- en de herfstvakantie moest benut worden met een reisje. We gingen naar Zeeland of later met de bus de Costa Brava. Of we zochten soms toch nog een camping op zoals bij Ommen of Senheim.

Ik koester al mijn reisherinneringen iedere dag. Reizen is mijn passie en ik hoop in de toekomst nog mooie reisherinneringen te maken en met iedereen te delen.

 


Welkom op mijn reisblog! Op deze blog schrijf ik artikelen over diverse bestemmingen en de laatste reisnieuwtjes. Heb je tips of wil je me wat vertellen? Laat gerust een reactie achter (vind ik leuk!) of neem contact met me op.

Comments

  1. Ik ging juist bijna nooit met mijn ouders op reis… Gelukkig heb ik inmiddels de schade ruimschoots ingehaald!

    Leuk om die oude foto’s te zien.

  2. Ik ging vroeger in de zomervakantie met m’n ouders naar Duitsland of Nederland. Als ik nu door Duitsland rij, is het echt een trip down memorylane. Bijzonder!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Comment moderation is enabled. Your comment may take some time to appear.